BT czy BBT? Kiedy uchwyt z podwójnym stykiem robi realną różnicę

Uchwyty BT są standardem w zdecydowanej większości pionowych centrów obróbkowych w Turcji. BBT to wariant dodający do tego samego stożka 7/24 „podwójny styk": uchwyt styka się z wrzecionem zarówno przez stożek, jak i powierzchnię kołnierza. Ta pozornie niewielka różnica daje mierzalny efekt w określonych operacjach.

Różnica między pojedynczym a podwójnym stykiem

W standardowym BT styka się tylko powierzchnia stożkowa; między kołnierzem a wrzecionem pozostaje luz kilkuset mikrometrów. Przy wysokich obrotach siła odśrodkowa rozszerza otwór wrzeciona, uchwyt jest nieco wciągany w stożek, a wierzchołek narzędzia przesuwa się osiowo. Powoduje to odchylenie wymiaru w osi Z i utratę sztywności dynamicznej.

W BBT powierzchnia kołnierza również opiera się o wrzeciono. Efekt:

• Osiowe wciąganie (pull-in) przy wysokich obrotach jest praktycznie wyeliminowane
• Sztywność przy wierzchołku narzędzia wyraźnie wzrasta; drgania maleją, zwłaszcza przy narzędziach o dużym wysięgu
• Powtarzalność w osi Z poprawia się; wymiar pozostaje stały przy automatycznej wymianie narzędzia

Operacje, w których BBT się opłaca

• Frezowanie wykańczające przy wysokich obrotach (od 12 000 obr/min)
• Obróbka form: obróbka głębokich kieszeni i ścian frezami o małej średnicy i dużym wysięgu
• Precyzyjne wytaczanie i rozwiercanie: otwory, w których krytyczny jest wymiar Z i jakość powierzchni
• Frezowanie ciężkie: wyższa wydajność skrawania dzięki zwiększonej sztywności

Kiedy nie jest potrzebny

Przy zgrubnej obróbce na niskich obrotach, krótkich narzędziach i ogólnym wierceniu wkład BBT jest zbyt mały, by go zmierzyć. Dla tych prac bardziej opłaca się dalsze korzystanie z posiadanego zasobu BT.

Na co zwrócić uwagę przy przejściu

1. Kompatybilność wrzeciona: uchwyt BBT wymaga wrzeciona z precyzyjnie szlifowaną powierzchnią styku kołnierza. W standardowym wrzecionie BT uchwyt BBT będzie pracował, ale korzyść z podwójnego styku nie wystąpi; a jeśli powierzchnia wrzeciona jest uszkodzona, uszkodzi też uchwyt.
2. Czystość: przy podwójnym styku nawet najmniejszy wiór na powierzchni kołnierza powoduje nieprawidłowe osadzenie uchwytu. Przedmuchiwanie powietrzem i regularne czyszczenie wrzeciona przy każdej wymianie narzędzia są konieczne.
3. Użycie mieszane: BT i BBT można stosować razem na tej samej obrabiarce; korzyść z BBT pojawia się jednak tylko przy uchwytach BBT.
4. Wyważanie: jeśli celem są wysokie obroty, uchwyt i narzędzie należy wyważyć razem (klasa G2.5 to typowy cel).

Podsumowanie

BBT daje konkretną korzyść w pracach precyzyjnych wymagających wysokich obrotów i dużego wysięgu; do prac ogólnych wystarczy BT. Właściwa decyzja zależy od profilu obrabiarki i charakteru zleceń. Jeśli chcą Państwo wspólnie przeanalizować odpowiednią konfigurację uchwytów dla swojego parku maszynowego, skontaktuj się z nami.